บันทึกการอ่าน
เรื่องที่อ่าน สุนัขจิ้งจอกกับสิงโต
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งกำลังเดินเล่นอยู่ในป่าเมื่อสิงโตเดินผ่านมา
มันก็ตกใจ จนสิ้นสติเพราะไม่เคยเห็นสิงโตมาก่อน
เดือนต่อมามันพบสิงโตอีกครั้งที่ริมลำธาร
มันตกใจไม่น้อย เเต่ก็ยังควบคุมสติได้ ไม่ถึงกับเขาสั่นเป็นลมไปอีก
เดือนต่อมามันพบสิงโตที่ทุ่งหญ้าชายป่า
มันก็ไม่รู้สึกกลัวอีก เเม้เเต่น้อย เเละยังกล้าวิ่งเข้าไปทักสิงโตอีกด้วยว่า “สวัสดี
ท่านเจ้าป่า วันนี้อากาศดีนะท่าน”
ข้อคิดที่ได้
คนเรามักไม่ยำเกรงผู้ที่คุ้นเคยกันดี
เรื่องที่อ่าน สุนัขจิ้งจอกกับหมี
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
สุนัขจิ้งจอกเฒ่านั่งคุยกับหมีเฒ่าถึงประวัติชีวิตของพวกตนตั้งเเต่
วัยหนุ่มจนถึงวัยชราอย่างภาคภูมิใจ
“ข้าน่ะไม่เคยไปกินคนที่ตายเเล้วเลยนะ เจ้ารู้หรือไม่”
หมีอวดในความมีคุณธรรมของตน
เเต่สุนัขจิ้งจอกหัวร่อเบาๆ
พลางว่า
“ถ้าเจ้าอยากให้ใครนับถือ เจ้าก็ไม่ควรกินคนที่ยังมีชีวิตอยู่”
ข้อคิดที่ได้
ช่วยคนที่ยังไม่ตาย
ย่อมเป็นที่น่านับถือกว่าช่วยคนที่ตายไปเเล้ว
เรื่องที่อ่าน สามขุนนาง
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
คณะขุนนางเเห่งนครหนึ่งหารือกันเรื่องซ่อมเเซมกำเเพงเมือง
ขุนนางคนหนึ่งมาจากตระกูลช่างไม้ได้เสนอขึ้นว่า
“ใช้ไม้ซุงทำกำเเพง รับรองว่าเเข็งเเรงเเน่นอน”
ขุนนางคนที่สองมาจากตระกูลช่างทำหนังก็เสนอว่า
“ใช่หนังสัตว์สิ ทั้งทนทานเเละเเข็งเเรง”
ขุนนางคนที่สามมาจากตระกูลช่างก่ออิฐก็เสนอว่า
“ไม่ซุงกับหนังสัตว์หรือจะสู้อิฐได้”
ข้อคิดที่ได้
คนเราย่อมคิดว่าสิ่งที่ตนถนัดนั้นเป็นสิ่งที่ดีที่สุด
เรื่องที่อ่าน สองสาวใช้กับไก่
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
หญิงสาว
๒ คนทำงานเป็นสาวใช้ในบ้านหลังหนึ่ง
เเม่เฒ่าเจ้าของบ้านมักจะลุกมาปลุกสองสาวใช้
ตอนใกล้รุ่งทกๆวันเมื่อไก่ขัน
“ไก่ขันเมื่อใดเป็นตื่นมาปลุกเราทุกที”
สองสาวใช้บ่นอย่างไม่พอใจเเละคิดว่า
ไก่นั้นเป็นต้น เหตุ ที่ทำให้พวกตนไม่ได้นอนสบายๆ ตอนฟ้าสาง
สองสาวใช้จึงช่วยกันฆ่าไก่เสีย
ครั้นเมื่อไม่มีไก่ คอยขัน ตอนรุ่งสางอีกเเล้ว เเม่เฒ่าจึงมักคอยตื่นขึ้น กลางดึกเสมอๆ
เพราะกลัวว่าจะนอนตื่นสาย
สองสาวใช้จึงต้องลุกมาทำงานตั้งเเต่กลางดึก
ไม่ได้นอนสบายๆอย่างที่หวังไว้
ข้อคิดที่ได้
ให้ทุกเเก่ท่าน
ทุกข์นั้นถึงตัว
เรื่องที่อ่าน กวางป่ากับพวงองุ่น
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
กวางป่าวิ่งไปในเพิงองุ่นเพื่อซ่อนตัวจากการตามล่า
ของนายพราน
”
ขอให้ข้าซ่อนตัวด้วยเถิดนะองุ่น “
กวางป่ากล่าวอย่างนอบน้อม องุ่นก็อนุญาติ
เมื่อพรานตามมาถึงบริเวณนั้นเเต่ไม่พบกวางป่า ก็จึง วิ่งไปอีกทางหนึ่ง
กวางป่ากล่าวอย่างนอบน้อม องุ่นก็อนุญาติ
เมื่อพรานตามมาถึงบริเวณนั้นเเต่ไม่พบกวางป่า ก็จึง วิ่งไปอีกทางหนึ่ง
กวางป่าเห็นว่าปลอดภัยเเล้วจึงกัดพวงองุ่นอย่าง
เอร็ดอร่อย
” เจ้ากินข้าทำไมเพื่อนเอ๋ย “
ตัวองุ่นถามอย่างน้อยใจ กวางป่าจึงว่า
” ถ้าข้าไม่กินเจ้า ก็มีคนอื่นมากินเจ้าอยู่ดีนั่นเเหละ “
” เจ้ากินข้าทำไมเพื่อนเอ๋ย “
ตัวองุ่นถามอย่างน้อยใจ กวางป่าจึงว่า
” ถ้าข้าไม่กินเจ้า ก็มีคนอื่นมากินเจ้าอยู่ดีนั่นเเหละ “
ขณะที่กัดกินพวงองุ่นเอง
พรานอีกคนหนึ่งผ่นมาเห็นว่ามีบางสิ่งเคลื่อนไหว
อยู่ใต้เพิงองุ่นจึงเล็งธนูยิงใส่กวางป่าทันที
ข้อคิดที่ได้
คนไม่รู้บุญคุณคนมักประสพความหายนะ
เรื่องที่อ่าน กากับนกนางเเอ่น
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
นกนางเเอ่นถามกาว่า
”
เจ้าว่าขนของข้ากับขนของเจ้า ใครจะงามกว่ากัน “
กามองขนของตนเเล้วตอบว่า
” ข้าว่าขนของข้าก็สวยดีนะ “
นกนางเเอ่นขยับปีกพลางว่า
” เเต่เจ้าดูสิ ขอนของข้าดูสวยเป็นพิเศษในฤดูร้อน อย่างนี้ “
กาจึงกล่าวว่า
” ก็จริงนะ เเต่ขนของข้างามทุกฤดู ไม่ว่าฤดูใดมันก็ จะดำเช่นนี้”
กามองขนของตนเเล้วตอบว่า
” ข้าว่าขนของข้าก็สวยดีนะ “
นกนางเเอ่นขยับปีกพลางว่า
” เเต่เจ้าดูสิ ขอนของข้าดูสวยเป็นพิเศษในฤดูร้อน อย่างนี้ “
กาจึงกล่าวว่า
” ก็จริงนะ เเต่ขนของข้างามทุกฤดู ไม่ว่าฤดูใดมันก็ จะดำเช่นนี้”
ข้อคิดที่ได้
ความงามที่คงทนยั่งยืน
ย่อมเป็นความงามที่แท้จริง
เรื่องที่อ่าน กาบ้ายอ
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
สุนัขจิ้งจอกเห็นกามีเนื้อชิ้นโตอยู่ในปาก
จึงเอ่ยว่า
”
เพื่อนกาเอ๋ย ตาของเพื่อนช่างงามราวกับตาเหยี่ยว
ปีกก็เป็นเงางามดั่งปีกนกอินทรี ข้าอยากรู้นักว่าถ้า เพื่อนร้องเพลง
เสียงของเพื่อนจะไพเราะเพราะ พริ้งเพียงใด “
กาได้ฟังคำป้อยอก็ชอบใจ
รีบอ้าปากร้องเพลงอวด สุนัขจิ้งจอกทันใด
เมื่อกาอ้าปาก
ชิ้นเนื้อก็ตกลงมาที่พื้น สุนัขจิ้งจอก ก็เข้าไปคาบ เนื้อเเล้ววิ่งจากไปทันที
ข้อคิดที่ได้
คนที่มาเฝ้ายกยอปอปั้น
ย่อมหวังได้ประโยชน์จากเรา
เรื่องที่อ่าน กาหลงฝูง
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
เพราะความไม่พอใจในตัวเอง
กาตัวหนึ่งจึงไปเก็บ ขนของนกยูงที่สลัดทิ้งไว้มาปักเเซมใส่ขนของตน จนเต็มตัว
ด้วยหวังจะมีขนหลากสีสันสวยงามอย่าง นกยูงบ้าง
”
ข้ามีขนงามกว่าขนดำๆ ของพวกเจ้า ข้าไม่อยู่กับ พวกเจ้าดีกว่า”
การังเกียจพวกพ้องของตนเเล้วออกจากกลุ่มเข้าไป ปะปนอยู่กับฝูงนกยูง
การังเกียจพวกพ้องของตนเเล้วออกจากกลุ่มเข้าไป ปะปนอยู่กับฝูงนกยูง
พวกนกยูงเห็นกาหลงเข้ามาก็พากันรุมจิกตีจนขนนกยูง
ที่เเซมอยู่ทั่วตัวนั้นหลุดกระจายไป เหลือเเต่ขนจริงสีดำสนิท
กาดำถูกนกยูงขับไล่ออกจากฝูง
ครั้นกลับไปหาพวก ของตนก็ไม่มีใครคบค้าสมาคมด้วย
ข้อคิดที่ได้
ถ้ารังเกียจเผ่าพันธุ์ดั้งเดิมของตนเอง
ก็ย่อมจะถูกผู้อื่น รังเกียจด้วย
เรื่องที่อ่าน เเกะกับหมาป่า
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
หมาป่ากล่าวกับฝูงเเกะว่า
“การที่เราต้องเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันมานานเช่นนี้ก็เพราะว่าสุนัข
ที่เฝ้าพวกเจ้านั่นเเหละเป็นมือที่สามคอยเห่าคอยยุให้เราสองฝ่าย ต้องเป็นศัตรูกัน
ถ้าไม่มีสุนัขพวกนี้
เราต่างก็คงอยู่อย่างสงบสุข พวกข้าไม่ต้องไล่กัดเจ้า และพวกเจ้าก็ไม่ต้องคอยหนีข้า
เรามาเป็นมิตรกันดีกว่านะ”
หมาป่าเจรจาหว่านล้อมจนพวกฝูงแกะเห็นดีด้วย
โดยไม่คิดให้รอบคอบเสียก่อน
ฝูงแกะก็ตัดสินใจขับไล่พวกสุนัข เฝ้าฝูงเเกะไปเสียหมด
หลังจากนั้นพวกหมาป่าก็เข้าไล่จับเเกะกินเป็นอาหารได้อย่าง
สะดวกสบาย
ข้อคิดที่ได้
ถ้าไว้วางใจคนเคยเป็นศัตรูมากว่าคนเคยช่วยเหลือกัน
ก็ย่อมได้รับแต่โทษภัย
เรื่องที่อ่าน คนเลี้ยงเเพะ
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
ขณะที่พาฝูงเเพะของตนไปหลบพายุในถ้ำ
คนเลี้ยงเเพะก็พบ ฝูงเเพะป่าหลบอยู่ในถ้ำด้วยเช่นกัน
“ฝูงเเพะป่านี้เป็นฝูงใหญ่ มีเเพะมากกว่าฝูงเเพะของเราหลาย เท่านัก
เราน่าจะเอาเเพะป่าฝูงใหญ่ไปเลี้ยงเเทนฝูงเดิมดีกว่า”
เมื่อคนเลี้ยงเเพะคิดได้ดังนั้นเเล้วก็นำเอาใบไม้ที่เตรียมมาไว้ให้
ฝูงเเพะเดิม ของตนไปให้ฝูงเเพะป่ากินจนหมด
ครั้นเมื่อพายุสงบลง
ฝูงเเพะป่าก็วิ่งออกจากถ้ำเข้าป่าไป ฝูงเเพะเดิมของตนไปให้ฝูงเเพะป่ากินจนหมด
ครั้นเมื่อพายุสงบลง
ฝูงเเพะป่าก็วิ่งออกจากถ้ำเข้าป่าไป ฝูงเเพะเดิมก็ตายกันหมดเพราะอดอาหาร
คนเลี้ยงเเพะจึงได้เเต่นั่งร้องไห้ให้เพื่อนบ้านหัวเราะเยาะต่อไป
ข้อคิดที่ได้
เห็นเเก่มิตรใหม่จนทอดทิ้งมิตรเก่า
ก็จะไม่ได้ใครเลย
เรื่องที่อ่าน คนขี้เหนียวกับทองคำ
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
ชายคนหนึ่งเป็นคนขี้เหนียว
เขามักจะเอาสมบัติฝังดิน ไว้รอบๆ บ้านไม่ยอมนำมาใช้จ่ายให้เกิดประโยชน์
ต่อมาเขากลัวว่าจะไม่ปลอดภัยถ้าฝังเงินทอง
ไว้หลาย เเห่ง เขาจึงขายสมบัติทั้งหมดเเล้วซื้อทองคำเเท่งหนึ่ง
มาฝังไว้ที่หลังบ้าน เเล้วหมั่นไปดูทุกวัน
คนใช้ผู้หนึ่งสงสัยจึงเเอบตามไปดูที่หลังบ้าน
เเล้วก็ขุด เอาทองเเท่งไปเสีย
ชายขี้เหนียวมาพบหลุมที่ว่างเปล่าในวันต่อมาก็เสียใจ
ร้องห่มร้องไห้ไปบอกเพื่อนบ้านคนหนึ่ง
เพื่อนบ้านจึงเเนะนำประชดประชันว่า
“ท่านก็เอาก้อนอิฐใส่ในหลุมเเล้วคิดว่าเป็นทองคำสิ
เพราะถึงอย่างไรท่านก็ไม่เอาเอามาใช้อยู่เเล้ว”
ข้อคิดที่ได้
ของมีค่า
ถ้าไม่นำมาทำให้เกิดประโยชน์ก็ย่อมเป็นของไร้ค่า
เรื่องที่อ่าน คนตัดไม้กับเทพารักษ์
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
คนตัดไม้นั่งร้องไห้อยู่ริมลำธารเพราะทำขวานตกลงไป
เทพารักษ์สงสารจึงลงไปงมเอาขวานทองคำมาให้
คนตัดไม้เป็นคนซื่อจึงตอบว่าขวานทองนั้นไม่ใช่ของตน
ครั้นเทพารักษ์งมเอาขวานเงินมาให้ เขาก็ไม่รับ
เทพารักษ์จึงงมเอาขวานเหล็กธรรมดาๆ
มาให้ คนตัดไม้จึงดีใจ บอกว่าเป็นขวานของตน
เทพารักษ์ชื่นชมในความซื่อตรงของคนตัดไม้
จึงมอบ ขวานทองเเละขวานเงินให้เป็นของขวัญ
คนตัดไม้ดีใจ
กลับบ้านไปเล่าให้เพื่อนฟัง
เพื่อนคนนั้นเป็นคนโลภ
จึงรีบเข้าป่าไปตัดไม้เเล้วเเกล้ง ทำขวานตกลงไปในลำธารเพื่อให้เทพารักษ์มาช่วยบ้าง
เมื่อเทพารักษ์ปรากฏกายมาช่วยงมเอาขวานทองคำมาให้
ชายโลภก็รีบตอบรับว่านั่นคือขวานของเขา
เทพารักษ์กริ้วที่ชายผู้นั้นพูดเท็จเพราะโลภมากจึงไม่ยอมให้
ขวานทองคำเเก่เขา ปล่อยให้เขานั่งร้องไห้เลียดายขวานเหล็ก ตามลำพัง
ข้อคิดที่ได้
ความซื่อย่อมนำความเจริญให้ได้ดีกว่าความโลภ
เรื่องที่อ่าน คนหาปลา
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
ชายหนุ่มผู้หนึ่งนั่งเป่าขลุ่ยอย่างไพเราะอยู่ที่ริมเเม่น้ำเพื่อหวัง
จะเรียกปลาขึ้นมาจากน้ำ เเล้วตนจะได้จับเอาไปเป็นอาหาร
เพลงเเล้วเพลงเล่าผ่านไป
ชายหนุ่มก็ต้องโมโหที่ไม่เห็นปลา สักตัวผุดจากน้ำขึ้นมาตามเสียงขลุ่ยอันไพเราะของเขา
ดังนั้นเขาจึงกลับบ้านไปเอาเหมาเหวี่ยงลงน้ำไม่ช้าก็ได้ปลาเล็ก
ปลาน้อยติดร่างเเหหลายสิบตัว
ชายหนุ่มคนหาปลาขัดเคืองใจนักจึงบ่นตำหนิปลาว่า
“ทีอย่างนี้กระโดดโลดเต้นกันใหญ่ ที่เป่าขลุ่ยให้ฟังกลับทำ เงียบเฉย”
ข้อคิดที่ได้
คิดทำการใด
ควรหาวิธีการหรืออุปกรณ์ที่เหมาะสม กิจการนั้น จึงจะสำเร็จผลได้
เรื่องที่อ่าน ชายโง่กับต้นไผ่
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
เมื่อบิดาตายเเล้วชายผู้โง่เขลาเบาปัญญาก็นั่งมองต้นไผ่ที่บิดาปลูกไว้รอบๆ
สวน พลางคิดว่า
“ไม่เห็นมีประโยชน์อะไรเลย ไม่มีดอกไม่มีผลให้เก็บไปขาย”
คิดดังนั้นชายโง่ก็ให้คนงานตัดต้นไผ่ทิ้งจนหมด
หลังจากนั้นสัตว์ต่างๆ
เเละคนพเนจรก็พากันเข้าออกในสวนอย่างสะดวก สบาย
สวนผลไม้จึงได้รับความเสียหาย
ทั้งถุกขโมยผล ทั้งถูกเหยียบย่ำทำลาย
ในที่สุดผลไม้ก็ตายหมดทั้งสวนเพราะไม่มีต้นไผ่ที่เป็นเสมือนรั้วล้อมรอบ
ป้องกันภัยอย่างเเต่ก่อน
ข้อคิดที่ได้
ของทุกสิ่งย่อมมีประโยชน์ในทางที่เเตกต่างกัน
เรื่องที่อ่าน ชาวนากับงูเห่า
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
ชาวนาเดินออกจากบ้านในเช้าฤดูหนาววันหนึ่ง
ระหว่างทางพบงูเห่าตัวหนึ่งนอนตัวเเข็งใกล้ตายอยู่บนคันนา
ด้วยความเหน็บหนาว
ชาวนาเวทนานักจึงก้มลงประคองมันขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมเเขน
เพื่อให้มันคลายหนาว
เมื่องูเห่าได้รับความอบอุ่นก็เริ่มมีกำลังขึ้น
มันจึงกัดชาวนา ก่อนที่จะเลื้อยหนีไป
ชาวนาทนพิษบาดเเผลไม่ไหวจึงสิ้นใจตายในไม่ช้า
ข้อคิดที่ได้
ข้องแวะกับคนชั่ว
อาจนำภัยมาให้ (นิทานเรื่องนี้ตรงกับมงคลชีวิตข้อที่ 1 คือไม่คบคนพาล)
เรื่องที่อ่าน เด็กโลภ
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
เด็กชายคนหนึ่งอยากกินลูกเกาลัดมาก
จึงล้วงมือลงไปในโถ เเล้วกอบลูกเกาลัดจนเต็มกำมือเเละไม่สามารถเอามือออกจาก
ปากโถเเคบๆ ได้
เด็กชายจึงร้องไห้อยู่อย่างนั้นเพราะไม่ยอมปล่อยลูกเกาลัด
ออกจากมือ
เมื่อผู้ใหญ่คนหนึ่งเดินผ่านมาเห็นเข้าจึงว่า
“ทำไมไม่ปล่อยลูกเกาลัดในมือเสียก่อน ถ้าล้วงหยิบเกาลัด ทีละลูกเดียว
ก็สามารถหยิบกินได้จนอิ่มเหมือนกัน มือก็ไม่ติด ปากโถด้วย”
ข้อคิดที่ได้
ได้ทีละน้อย
ก็สามารถเก็บให้เป็นมากได้
เรื่องที่อ่าน เทียนเเข่งเเสง
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
เมื่อเทียนไขถูกจุดใช้จนใกล้จะหมดเเท่งนั้น
เเสงของเทียน มักจะยิ่งสว่างเรืองรองขึ้นกว่าเดินหลายเท่านัก
ด้วยเหตุนี้เทียนเเท่งหนึ่งจึงคุยอวดกับเจ้าของว่า
“เเสงเทียนของข้านั้นสว่างกว่าเเสงดาว เเสงจันทร์ เเละเเม้กระทั่งเเสงอาทิตย์ด้วยนะ”
ทันใดนั้นเองกระเเสลมก็พัดผ่านมาวูบหนึ่ง
เเล้วเเสงเทียนดับ วูบลง
เจ้าของจึงจุดเทียนขึ้นใหม่เเล้วกล่าวว่า
“เเสงอาทิตย์ เเสงจันทร์ เเละเเสงดาวนั้นยากที่จะดับ เเละไม่
ต้องมีใครจุดให้ เเต่เทียนอย่างเจ้านั้นต้องมีคนจุดจึงจะมีเเสง
เเละเจ้าก็มีวันดับมีวันหมดเเสง”
ข้อคิดที่ได้
ทำหน้าที่ของตนอย่างเจียมตน
จึงดูมีคุณค่าน่าไปเปรียบเทียบ เเข่งขันกับผู้อื่น
เรื่องที่อ่าน ต้นสนอวดดี
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
ต้นสนมักจะคิดว่าตนนั้นมีความสวยงามกว่าต้นฉำฉา
อีกทั้งยังมีประโยชน์มากกว่าด้วย
“คนต้องการต้นสนอย่างเราเพื่อไปสร้างเป็นที่อยู่อาศัย เเละ ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ”
ต้นสนคุยข่มต้นฉำฉาที่ยืนอยู่ใกล้ๆ
กัน
“เเต่เจ้าน่ะไม่้เห็นจะเป็นประโยชน์ต่อใครเลย”
“ข้ารู้ตัวดี ว่าข้านั้นต่ำต้อยด้อยค่ากว่าท่าน เเต่ลองดูข้างหน้านั่นสิ
มีคนเอาเลื่อยกับขวานมาเเล้ว ทีนี้ ท่านยังอยากเป็นต้นสนหรือต้นฉำฉาล่ะ”
ข้อคิดที่ได้
เที่ยวโอ้อวด
ความดี ความเด่น ย่อมเป็นโทษเป็นภัยเเก่ตนเอง
เรื่องที่อ่าน นกสาวมีลูก
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
เมื่อกกไข่ได้หลายตัว
นกพิราบสาวก็ดีอกดีใจเป็นยิ่งนัก จึงได้ คุยอวดกับกาเฒ่าว่า
“ฉันมีลูกเพิ่มขึ้นอีกหลายตัวเเล้วล่ะจ้ะ ฉันมีความสุขมาก”
กาเฒ่ามองนกพิราบสาวอย่างเวทนาพลางว่า
“การที่มีลูกเพิ่มอีกหนึ่งตัวก็เท่ากับมีภาระเพิ่มอีกอย่างหนึ่ง
ถ้ามีลูกเพิ่มอีกห้าตัว ก็มีภาระเพิ่มอีกห้าอย่าง”
ข้อคิดที่ได้
ทุกชีวิตย่อมต้องตกเป็นดั่งทาสของสิ่งที่ให้ความสุขเเก่ตน
เรื่องที่อ่าน เเม่กวางกับลูก
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
เเม่กวางพาลูกน้อยออกไปหาอาหารที่ชายป่า
ครั้นพอ ได้ยินเสียงหมาล่าเนื้อ เเม่กวางก็รีบชวนลูกวิ่งหนีเตลิด เข้าป่าทันที
เเม่กวางจึงถามเเม่ว่า
“ทำไมเเม่ต้องกลัวหมาล่าเนื้อด้วยล่ะจ๊ะ ในเมื่อเเม่ ตัวโตกว่า ว่องไวกว่า
เเล้วก็ยังมีเขาเเหลมๆ ที่เจ้าหมา ไม่มีอีกด้วย”
เเม่กวางฟังเเล้วก็ถอนใจเฮือกหนึ่งก่อนจะบอกลูก
ตามตรงว่า
“เเม่ก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องกลัวมัน เเต่เห็นสัตว์อื่นๆ ก็กลัวมันนะลูก
เเค่ได้ยินเสียงมันเห่ามาเเต่ไกลก็ต้องวิ่ง ทุกทีเลยล่ะจ้ะ”
ข้อคิดที่ได้
คนที่ไม่เคยคิดสู้
ย่อมมีเเต่ความกลัวตลอดไป
เรื่องที่อ่าน ลาอยากร้องเพลง
เรื่องย่อ
/ ใจความสำคัญ
จักจั่นมักจะส่งเสียงร้องเพลงอย่างไพเราะตลอดเวลา
ลาจึงถามจักจั่นว่า
“เพื่อนเอ๋ย เจ้ากินอะไรหรือ จึงมีเสียงที่ไพเราะนัก”
จักจั่นยิ้มเเล้วตอบว่า
“อ๋อ อาหารของข้าก็คือน้ำค้างไงล่ะ”
ลาจึงเข้าใจว่าเพราะจักจั่นกินเเต่น้ำค้าง
อย่างเดียว จึงได้มีเสียงไพเราะ เช่นนั้น ถ้าตนลองกินน้ำค้างบ้าง
ก็คงจะร้องเพลงได้ไพเราะอย่างจักจั่น
ตั้งเเต่วันนั้นลาก็กินเเต่น้ำค้าง
ไม่กินหญ้าที่เป็นอาหาร ของตน ไม่ช้าไม่นานนัก ลาก็ตายไปเพราะ ความหิวโหย
ข้อคิดที่ได้
สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับผู้อื่นอาจเป็นสิ่งที่เเย่ที่สุดสำหรับเรา
เรื่องที่อ่าน ตำนานปูสมิงขาว
ผู้แต่ง สมบัติ
เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ
ปูสมิงขาวมีวิชาอาคมสามารถจะเปลี่ยนร่างเป็นเสือได้ก็สามารถเรียกลมมาได้มาเป็นบริเวรลณของแก่เป็นสัตว์แต่แก่ไม่กินเนื้อสัตว์
แล้วแก่สามารถข้ามฝังแม่นํ้าไปยังแม่หนึ่งได้ใช้เถาว์วัลและอยู่
มาวันหนึ่งได้มีเรือสำเภาของชาวจีนได้วิ่งผ่าน
แม่นํ้าสายนั้นแล้วกระตุนลูกเรือได้ไปตัดเภาว์วัลและปูสมิงขาวรู้เพราะบริวานปูสมิงขาวมาบอกและปูสมิงขาวจึงโกธรมากจึงใช้วิชาอาคมที่ได้รำเรียนมา
ว่าดังนั้น โอ้มด้วยอำนาจของข้าจึงเกิดคลื่นยักษ์ได้ใสเรือชาวจีน ณ บัดนี้
ทำให้เรือชาวจีนแตกและไม่มีใครรอดชีวิตมาได้
ข้อคิดที่ได้
ข้อคิดที่ได้
คิดก่อนทำ อย่าทำก่อนคิด
การนำข้อคิดที่ได้จากการอ่านไปใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวัน
การนำข้อคิดที่ได้จากการอ่านไปใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวัน
ทำอะไรสักอย่าง ต้องคิดก่อนจะทำ
ผู้แต่ง พงศ์สิทธิ์
เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ
เรื่องแสนจะเสร้าของคู่รักคู่หนึ่ง
ที่มีคุณตาชื่อปู่ชิวแล้วที่รักกันมา58 ปี ตั้งแต่วัยหนุ่มจนแก่ตอนอายุ28ปี
คุณยายได้เสียลงแต่ว่าปูชิวก็ยังรัก
กับคุณยายคนนั้นทุกวันปูชิวปืนเขาไปบรรเลงบทเพลงสุดแสนจะเศร้าทุกวันให้ยายคนนั้นฟังเป็นเวลา30ปี และปูชิวก็ได้ตายลงด้วยความรักยังหลงอยู่
ตอนปูชิวยังไม่ตายปูชฺิวได้สอนลูกหลานๆว่ารักใครแล้วต้องรักจนวันตาย
ข้อคิดที่ได้
ข้อคิดที่ได้
ความของปูชิว เป็นความรัก
การนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน
การนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน
ได้อ่านตำนานของปูชิวรู้สึกว่าอยากรักใครสักคนที่มีความรักยาวนานเหมืนปูชิว
ผู้แต่ง ลําวนดง
เรื่องย่อ / ใจความสำคัญ
วันหนึ่งได้มีหนู่มเมืองกรุงคนหนึ่งชื่อเทพได้มาที่ท้องทุ่งและได้มาเจอหญิงสาวคนหนึ่ง
ชื่อส้ม ส้มนี้เป็นสาวของฝนและได้หลงรักน้องส้มที่ท้องทุ่งและความรักก็เก้าหน้าพี่สาวของส้มได้เห็นหนุ่มเมืองกรุงและแอบหลงรักกับหนุ่มเมืองกรุง
ที่ชื่อเทพและอิจฉาน้องและส้มกับเทพแอบไปพบกันที่ท้องทุ่งบอยครั้งโดยไม่ให้พี่สาวรู้จนความรักยาวมาหกเดือนจนพี่เทพได้เข้าราชที่กรุงเทพและจะพาส้มมาอู่ยด้วย
ข้อคิดที่ได้
ความรักทำให้แกงแย้งชิงดี
การนำประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน
เรารักใครต้องซื่อสัตว์กับคนนั้น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น